Ostatnio obejrzane i polecane – marzec ’26
Kilka tytułów, które obejrzałem w ciągu ostatniego miesiąca - pierwsze seanse wyłącznie - które postanowiłem wyróżnić. Oto pięć najlepszych filmów i seriali, które obejrzałem w marcu 2026.
Podróż w nieznane („Quattro passi fra le nuvole”, 1942) Gdy dramat włoski spotyka amerykańską komedię romantyczną: człowiek małego biznesu podczas podróży służbowej spotyka kobietę, która potrzebuje pomocy w udawaniu przed rodziną, że ma mężczyznę. Jest w ciąży i tamtego już nie ma, więc musi stawić czoła opuszczeniu przez rodzinę… Albo pójść w komedię pomyłek. Twórcy nie tłumaczą wiele – po prostu czuć zamiast tego, że wiedzą, o czym opowiadają. Oraz, że ich widownia rozumie to jeszcze lepiej. Potrafi to być urocze, potrafi być wzruszające. Dobrze wiedzieć, że w tamtych czasach Włochy robiły też takie obrazy.
Nieudany wyczyn („Porky Pig’s Feat”, 1943) Short. Porky i Daffy próbują uniknąć płacenia rachunku za hotel, z czego ten drugi robi to, aby zapomnieć o depresji z powodu przegranej w hazardzie. Życie jednak nie okazuje łaski, a manager hotelu wyrasta na godnego przeciwnika. Frank Tashlin wykorzystuje slapstick do opowiadania ponurych historii bez oczywistego happy-endu. Looney Tunes obrane na naszych oczach z beztroski.
O żółwiu, który przegonił królika („Tortoise Wins by a Hare”, 1943) Short. Życie jest ciężkie i pełne pułapek, nawet dla Królika Buggsa, który nie może wygrać wyścigu z żółwiem. Dostajemy tutaj świat pełen krętaczy, cwaniaków, przemocy i przekrętów. A na końcu otrzymujemy zbiorowe samobójstwo. Morał? Nie ma morału. Są tylko przegrani i wygrani. Robert Clampett inaczej widział Looney Tunes.
Jeden z naszych samolotów zaginął („One of Our Aircraft Is Missing”) Najważniejsza jest tu chyba część o skutkach nalotów – Holenderska kobieta z rozmarzonym wzrokiem wygląda przez okno i mówi: „Patrzcie! Niemcy się puszą i rządzą, ale gdy tylko syrena alarmowa zawyje, oni uciekają i chowają się gdzie mogą. Czy rozumiecie co my czujemy, gdy oni tak się zachowują? Taki efekt mają wasze naloty, Anglicy”. Większość filmu jednak opowiada o duchu walki osób zwykłych, żyjących w tle dużych wydarzeń, prezentujących różne postawy i nastawienia, przeżycia ale i konieczności. Współżycie z wrogiem, przeżycie, korzyści i straty – i tak dalej. Jak wyjść na ludzi, jak zostać ludźmi, jak zachować się jak ludzie wobec wroga czy ludzi współpracujących z wrogiem. Jak zaufać sobie nawzajem, jak otworzyć się przed kimś obcym – ale też jest wyraz ciepłego słowa wobec samych Niemców, którzy w opinii jednej z postaci również są ofiarami. I potrzebują pomocy. To jest bardzo spójne z tym, co w przyszłości będą mówić kolejne produkcje duetu Powell & Pressburger. https://garretreza.pl/powell-pressburger/
Wesoły sublokator („The More the Merrier”, 1943) Nie spodziewałem się, że moim nowym ulubionym filmem 1943 roku okaże się podstawowy film komediowo-romantyczny, gdzie stary i bogaty chłop postanawia swatać młodą kobietę tylko dlatego, że jest wolna i jak to tak, żeby baba była samotna. To wszystko jest tak uroczo naciąganym kretyństwem, że wymagało to dużo umiejętności z każdej strony, aby stworzyć czarujący film. I tak właśnie się stało. Całe główne trio tak dobrze ze sobą współpracuje, ma tak dobre dialogi, humor ma tak dobre tempo, że cały kontekst staje się istotny tylko w tym dobrym znaczeniu: podejmuje w końcu tak współczesny temat braku miejsca do życia. Uparli się, by zrobić to wszystko z jajem i cel osiągnęli. To jest produkcja, która ma odwagę być niedorzeczna i uparta w swoich postanowieniach. Dużo zasad opowiadania historii tutaj jest zaniedbane, nieistotne dla twórców, olane – ale jest w tym talent, celowość, świadomość. Szybko stało się to dla mnie częścią zabawy, niczym nastoletni zespół grający w garażu rodziców, albo film debiutantów robiony razem z kumplami. Skupiają się na tym, co jest dla nich ważne – a reszta nie ma znaczenia. Takiej energii w kinie rzadko jestem świadkiem. Najważniejsze: bawiłem się przednio. https://garretreza.pl/george-stevens/
Najnowsze komentarze