Zabawna dziewczyna („Funny Girl”, 1968)

Zabawna dziewczyna („Funny Girl”, 1968)

16 listopada 2018 Uncategorized 0
zabawna dziewczyna
William Wyler
Barbra Streisand & Omar Sharif

Momenty musicalowe rewelacyjnie. Pierwsze 40 minut naprawdę warte uwagi.

Fanny jest osobą, która chce trafić na scenę, chce występować. Formuła nie jest ważna: może tańczyć, śpiewać, żonglować i jeździć na nartach, jeśli tylko tego będą wymagać do występu. Liczy się udział w nim.

Ta część filmu była naprawdę miła – bohaterka ma kompleksy z powodu tego, jak ją rodzina traktuje, z powodu swojego wyglądu. Ma niskie poczucie własnej wartości, ale pracuje ciężko i ma co pokazać. Kiedy w końcu dostanie szansę, to na pewno ją wykorzysta!

Tak prezentuje się pierwsze 40 minut. Bohaterka zyskuje sympatię widowni, świat filmu wydaje się wiarygodny w swoim uproszczeniu, a numery musicalowe są rewelacyjne: złożone, rosną z czasem i mają w sobie olbrzymią moc artystyczną. Dzisiaj dla takich występów ekran jest już za mały. Trzeba iść do teatru, by zobaczyć aktorów równie utalentowanych aktorsko co wokalnie. Mówimy tu o dreszczach, autentycznych dreszczach – wywołanych nie realizacją czy wizualną stroną spektaklu, ale po prostu występem aktorskim.

Do 40 minuty było więc naprawdę dobrze… A potem historia dwukrotnie zmienia tor, za każdym razem film staje się zupełnie inny – tak pod względem fabuły, tonacji, jak i bohaterki, która po swoim przełomie zaczyna zachowywać się zupełnie inaczej. Nie dlatego, że jest fałszywa, nie! Ona nadal jest skromna i to jej nie pozwala śpiewać o swojej urodzie na scenie. Z punktu widzenia reszty filmu jednak? Ona zaczyna po prostu gwiazdożyć. Zmienia spektakl według własnego uznania, debatuje z producentem, a dzień wcześniej niby byłaby gotowa żonglować niedźwiedziami, byle tylko chociaż dostać się na scenę. Na ostatnie półtorej godziny „Zabawna dziewczyna” zamienia się w całkowity bałagan i staje się obojętnym tytułem. Wciąż są dobre momenty tu i tam, ale też nie mogę tej produkcji jednoznacznie polecić.